ปัญหามีไว้ให้แก้ไข .. อุปสรรคมีไว้ให้ก้าวผ่านไป .. แล้วเราจะแข็งแกร่งขึ้น ..

และแล้วก็เกิดปัญหาขึ้นมาจนได้ ไม่เป็นไรหรอก เราทำได้ตามมาตรฐานของเรา แต่เราไม่สามารถฝ่าด่านนรกค่ายกลของเจ้าที่เจ้าทางในแต่ละร้านที่เราเล่นไปได้ ไม่ว่าจะเป็นมาเฟียเจ้าถิ่นที่คอยเก็บค่าหัวคิว หรือทีมงาน backstage,sound,lighting แม้กระทั่งพนักงานบริการในร้านที่ประชดประชันกระทบกระเทียบทุกวิถีทาง เพียงเพราะว่าเราเป็นวงที่มาจาก agent อื่นที่ไม่ใช่พวกพ้องของเค้า ทำให้ไม่ได้รับค่าหัวคิวจากเราโดนแกล้งโดนรังแกแสดงอยู่ดีๆ ก็ปิดเสียง PA บ้างบอกว่าเล่นดังเกินไป ไม่มาเปิดเครื่องเสียงทำให้แสดงไม่ได้ หรือไม่ยอมปิดเพลง ให้เราขึ้นแสดงสายบ้าง ..

ในช่วงเวลาของเรา ทำยอดขายได้เยอะกว่าก็พูดไปว่าแขกไม่ได้มานั่งดูหรอกเค้ามานั่งคุยกัน แสดงเสร็จหมดเวลาลูกค้าไม่อยู่ต่อดูช่วงดึกหรือนั่งดูต่อแล้วกลับเร็ว ก็มาว่าเป็นเพราะเราเอาลูกค้าไว้ไม่ได้ช่วงดึกไม่มีซักโต๊ะ ทั้งที่ช่วงเรายังมีแขกอยู่เลย แหม .. ช่างสรรหาเหตุผลมาพูดนะ อะไรไม่ดีก็โยนมาให้เรารับผิด ทั้งที่ไม่น่าเกี่ยวเลยเพียงเพราะเราไม่จ่ายค่าหัวคิวให้มาเฟียประจำร้านเหมือนวงอื่นๆ น่ะเหรอ ..

ส่วนอีกร้านนึงก็ .. เฮ้อ เื่รื่องมันซับซ้อนซ่อนเงื่อนยิ่งกว่า CSI:New York ซะอีกนะ ถ้ามีโอกาสดีๆ แล้วเอาไว้ค่อยมาเล่าสู่กันฟังก็แล้วกัน ..

อย่าท้อแท้กันนะ คำพูดที่ฟังมาจากคนเหล่านั้นก็สักแต่ว่าพูด มีอคติ ไม่ได้อย่างที่ต้องการก็สรรหาคำมาต่อว่า ดูถูก หยามเหยียดเราเพียงเพราะเราไป stand on the way ของพวกเค้า การที่มีเราอยู่เค้าเหล่านั้นจะเสียผลประโยชน์ เสียรายได้ที่จะได้รับ นั่นแหละคือสาเหตุหลัก เค้าเหล่านั้นจึงจำเป็นต้องทำทุกวิถีทาง ทุกรูปแบบ เพื่อเขี่ยเราให้พ้นทาง ..

อย่าใส่ใจกับเสียงนกเสียงกาให้มากมายนักจะเสียกำลังใจซะเปล่าๆ หันกลับมาดูตัวเราก่อน ว่าเราจะพัฒนาการแสดงของเราอย่างไร? ต้องฝึกฝนให้มากขึ้นเยอะๆ อย่าคิดเอาแต่สบาย อย่าคิดว่าเรามีที่เล่นแน่นอนเหลือเพียงรอเวลา sign contract เท่านั้น นั่นเป็นความคิดที่ผิดมหันต์ อะไรที่มันยังมาไม่ถึง ก็คือสิ่งนั้นที่ยังไม่แน่นอน ยังไม่เกิดขึ้น อะไรๆ ก็เปลี่ยนแปลงได้ตลอดเวลา อย่าหลงระเริง อย่าคิดว่าตัวเองเก่งแล้ว คนเก่งถ้าขาดการฝึกฝนต่อเนื่องคนที่ขยันก็จะแซงเราขึ้นไปได้แน่นอนไม่วันใดก็วันหนึ่ง ..

ลองดูซิว่า เราอยู่ในสายโรงแรมมา 2-3 ปีเนี่ย เรามีการพัฒนาด้านไหนขึ้นมาบ้าง? อ่านแล้วลองคิดตามดูซิ อยากจะติงเอาไว้ให้ได้คิดกันสักนิดหนึ่ง การมานั่งเสียใจที่เรารักษางานเอาไว้ไม่ได้ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลหรือข้ออ้างใดๆ ก็ตาม มันไม่ได้ช่วยให้อะไรๆ กลับคืนมาหรอกและมันก็ไม่ได้ช่วยแก้ปัญหาต่างๆ ได้เลย ..

ลองดูซิว่า เราจะเล่นอย่างไร ถึงจะเล่นเพลงนี้ให้คนที่ฟังรับรู้ได้ว่ามันคือเพลงอะไร โดยใช้เครื่องดนตรีชิ้นที่เราเล่นอยู่เพียงชิ้นเดียวนั่นแหละ ..

ท่อนนี้ควรเล่นเสียงอะไร ไลน์ไหนถึงจะช่วยเติมช่องว่างของวงในท่อนต่างๆ ไม่ใช่เล่นอยู่แค่เสียง string pad แล้วกดค้้างให้มีเสียง หรือเล่นแต่คอร์ด ไม่ได้สื่อถึงจังหวะหรือ pattern ของการเล่นในท่อนต่างๆ หรือไม่ได้แสดงถึง groove ของเพลง ไม่ได้มีกลิ่นของสำเนียงที่ควรจะเป็นหรือควรจะมี ฟังเพลงให้มากๆ พยายามเข้าใจถึงสิ่งที่เจ้าของเพลง หรือศิลปินพยายามสื่อออกมา เราต้องแกะแล้วมาจัดระเบียบการเล่นของเรา ว่าท่อนนี้เราจะเล่นอะไรแล้วท่อนต่อไปควรเล่นอะไร จากนั้นฝึกให้เกิดทักษะความชำนาญ ..

เพราะนั่นก็คือ ..
สิ่งที่ชี้ให้เห็นถึงความมั่นใจ และฝีมือที่เรามี ต่อหน้าลูกค้าที่เข้ามาชมการแสดงของเรา ..
ขอให้โชคดีกันทุกคนนะ .. สวัสดีปีใหม่ .. ของจีน .. เฮงๆ รวยๆ ..
ขยันให้มากขึ้นเป็นหลายๆ เท่า .. เพื่อการแสดงที่สมบูรณ์ที่สุด .. เต็มความสามารถของเรา ..

เขียนเมื่อ : วันอาทิตย์ที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ.2553  เวลา 21:53 น. GMT+7 ประเทศไทย
ผู้เขียน : Tommy Rich

Advertisements